ابوجعفر خثعمی ، که یکی از اصحاب امام صادق علیه السلام است گفت : یک روز حضرت صادق علیه السلام کیسه ای که مقدار پنجاه دینار پول در آن بود ، تحویل من داد و فرمود :
 این ها را ببر و به فلان سید هاشمی تحویل بده ، و به او نگو چه کسی آن پول ها را داده ، ابوجعفر می گوید :
 رفتم و آن سید را دیدم و آن کیسه را به آن شخص تهی دست تحویل دادم و او هم پرسید : این پول را چه کسی برای من فرستاده است ؟!
 گفتم : بنده خدایی که گفته کسی اسم مرا نداند .
 سید هاشمی گفت : خدا جزای خیر برایش بدهد . صاحب این کیسه هر چند وقت بار مقدار پولی را برای ما می فرستد و ما زندگی خود را با آن تأمین می کنیم و زندگی خودمان را سپری می کنیم ولی جعفر صادق با آن همه ثروتی که دارد ، هیچ توجهی به ما ندارد و چیزی برای ما نمی فرستد و هیچ وقت به فکر ما تهی دستان و بی بضاعتان نیست . _(1)
 روایت است :
 وقتی تاریکی شب همه جا را فرا گرفت ، امام صادق علیه السلام کیسه ای را بر می داشت و در آن نان و گوشت می ریخت و بر دوش مبارک خود حمل می نمود ، و با مقداری پول برمی داشت و به سوی محل سکونت نیازمندان و بی نوایان اهالی مدینه می برد ، و آنها را در بین ایشان تقسیم می کرد ، بدون آنکه آنان امام علیه السلام را بشناسند و هنگامی که آن حضرت به شهادت رسید و به لقاء الله پیوست ، فقراء دیدند که آن شخص گمنام دیگر نمی آید ، پس از مدتی فهمیدند که او امام صادق علیه السلام بوده است .-(2)
 _________________________
 1- منتهی الامال 2/142.
 2- چهل داستان از امام صادق 742.